dochter gaat gaan paardrijden
Blog,  Kinderen,  Ons gezin

Onze dochter gaat gaan paardrijden #mamameteenkleinhartje

Kyara is al jaren gefascineerd door paarden. Als klein meisje vroeg ze al vaker om te mogen paardrijden. Maar dat hebben we altijd tegengewerkt als ouders. Met een vader die bij de brandweer werkt en vaak met de ziekenwagen mee gaat, hoor je wel eens verhalen. En van een paard vallen is iets wat je niet kunt voorkomen. De gevolgen kunnen dramatisch zijn.

“Maar je kind kan ook omver gereden worden met haar fiets, je kunt je kind niet onder een glazen stolp steken.”

Dat is wat mensen zeggen, en mensen hebben vaak gelijk. Toch vind ik dit een groot risico, wat een ander er over denkt doet me niets. Het verandert niets aan hoe ik mij erover voel. Mijn kinderen zijn mijn grootste geluk, en ik wil nu eenmaal de risico’s beperken. Ik denk dat vele ouders hier net zo over denken…

Maar goed, dan heb je dat koppige kind dat niet opgeeft. Die het zo graag wil dat ze jaren door blijft vragen. En dan geef je plots toe. Niet omdat je geen schrik meer hebt, maar omdat je beseft dat dit je kind misschien echt wel gelukkig kan maken…

Stiekem hoopte ik de eerste keer dat het zou tegenvallen…

Echt, serieus!! Ik hoopte stiekem dat ze schrik zou hebben en zou inzien dat dit niets voor haar zou zijn. Dat ze het niet meer zou willen doen, wij van het eeuwige gezaag vanaf zijn en dat ze geen risico meer zou lopen om zware vallen te maken van die enorm grote dieren.

Maar neen, zo ging het helemaal niet. Ze deed het graag en je zag haar stralen van plezier. Het ging haar goed af ook. Ik heb haar enkele keren zien vallen van een grote pony of een kleiner paard… Maar telkens opnieuw stond ze meteen recht en besteeg het paard alsof er niets was gebeurd. Mijn schrik ging nooit echt over, maar het beterde wel. Ik kon er van genieten om haar bezig te zien. Ik had er plezier in om samen eens naar alle stallen te gaan kijken naar alle paarden.

Toch heeft ze plots beslist om te stoppen met paardrijden.

Zelf had ze telkens weer stress om te gaan rijden. Tot ze op het paard zat, toen was de stress voorbij. Ik vermoed dat dit voor veel beginnende ruiters het geval is. Ook het opzadelen bleef wat moeilijk, zo’n groot dier geeft toch een grote indruk op een kind. Zelf heb ik ook wat schrik, dus helpen hierbij durfde ik niet. Ook op de manege verwachten ze toch dat je dit na x-aantal lessen zelf kunt. Ik denk dat dit ervoor gezorgd heeft dat haar zelfvertrouwen verminderde.

Een dik jaar en een half is ze gestopt, waarvan ze maanden heeft gevraagd of ze alsjeblieft opnieuw mocht starten!

Met het idee dat dit een bevlieging zou zijn en opnieuw de schrik van mij voor het vallen van een paard, zijn we hier niet op ingegaan. Maar goed, ook deze keer bleef Kyara volhouden dat dit echt is wat ze wil. Op oudejaarsavond hebben we haar een kaartje gegeven waarop stond dat ze terug lessen mocht gaan volgen. Onze meid was dolgelukkig!

En toen was het weer zover… Die eerste keer opnieuw…

Ook deze keer had ze opnieuw stress om te starten, maar eens op het paard was de stress weer over. Wat heeft ze genoten. De glimlach op haar gezicht spreekt boekdelen. Dit is wat ze echt wil doen. Het was alsof ze nooit opgehouden is met paardrijden. Ze mag meteen starten in een hogere groep dan waar ze 18 maand geleden mee gestopt was. En wat zijn we fier op haar!

Lees ook: Hoeveel zakgeld geef jij aan je kind?

Delen is lief!
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *