Blog,  Ons gezin,  Persoonlijk,  Thuisblijfmama

Terug gaan werken nu de kids voltijds naar school gaan?

Dat is een vraag die ik regelmatig eens krijg. Op zich geen zo’n rare vraag. Al vind ik het wel vervelend als mensen vragen wat ik dan een hele dag doe… Geloof me, ik heb mijn handen wel vol. Maar ik heb tijd om het huishouden te doen zonder dat er druk op zit en ik heb ook wel tijd voor leuke dingen. In periodes dat ik veel werk voor mijn blog, dan komt die extra tijd wel goed van pas. Nu goed… Volgend jaar gaat Vince naar het derde kleuterklasje… Blijf ik dan thuisblijfmama, of ga ik dan toch voor een carrière en wat extra inkomen maandelijks?

Het gevoel is altijd wat dubbel…

Ja, langs de ene kant zou ik terug aan de slag willen gaan, al is het maar parttime… Ik kan zeggen dat ik liever terug zou gaan werken en iemand betalen om het huishouden over te nemen, dan dat ik het nog langer zelf moet doen… Ik heb na al die jaren thuis te zijn mijn buik vol van al die oneindige huishoudelijke taken. Bweikes! Ik heb vooral een hekel aan opruimen. En laat dat nu net hetgeen zijn wat ik het vaakst moet doen *zucht* (Ik ben wel terug in het minimalisme gevlogen, woehoew, daarover binnenkort meer)

Lees ook: Hoe begin je met minimaliseren.

Maar ik ken mezelf, ik moet opletten.

Zowel mentaal als fysiek ben ik niet zoals de gemiddelde vrouw van mijn leeftijd. Ik kan helemaal niet om met stress en werkdruk. Een depressie of burn out loert altijd om de hoek. En dat kan ik mezelf en m’n gezin niet meer aandoen. En niet alleen dat… Ook lichamelijk gezien zou ik niet meteen weten welke job ik zou aankunnen. Ik heb nog steeds last van mijn hernia waardoor ik niet lang kan stilzitten, maar nog minder lang kan stilstaan. Ik heb een combinatie nodig van zitten en bewegen. En welke job kan mij dit bieden?

Lees ook: Persoonlijk: terug naar de psycholoog.

Ook al zijn de kinderen al groter… toch voel ik dat ze mij nog nodig hebben.

Ik heb dit schooljaar al beide dochters van school moeten halen omdat ze ziek waren. Of ze zijn gewoon thuis gebleven omdat ze zich echt niet goed voelden. Met 3 kinderen heb je dat natuurlijk vaker dan wanneer je 1 of 2 kinderen hebt. Ook tijdens vrije dagen of vakanties blijft opvang voor de jongste moeilijk. De meisjes (bijna 14 en 11) kunnen al eens alleen zijn. Dat is geen probleem, de jongste daarin tegen kan dat nog niet.

Thuis zijn betekent ook rust in het gezin. En ook wel luxe! En dat gevoel van luxe en rust in huis is onbetaalbaar 😉

Lees ook: Dit zijn de voor- en nadelen van thuisblijfmoeder worden.

Het is een keuze van mijn man EN mij!

En niet alleen ik denk er zo over… Ook mijn man ziet het niet zitten dat ik terug uit ga werken. Thuisblijfmoeder kunnen zijn is een luxe. Voor iedereen… Ook voor de kinderen, ook nu ze al groter zijn, blijft het leuk dat ik thuis ben.

Redenen genoeg dus om gewoon nog lang(er) thuisblijfmama te zijn. En zolang dat financieel haalbaar blijft, zie ik daar geen verandering inkomen.

Delen is lief!

8 Reacties

  • Karin

    Zo herkenbaar Stephanie.. soms wou ik dat ik ‘gewoon’ kon werken, al was het maar om niet zoveel druk te leggen op Jeroen.
    En idd…. iemand die mijn huis komt schoonmaken… lijkt mij heerlijk!

    • Stephanie

      Ja, het is dubbel hé… Langs de ene kant is het echt zalig om thuis te KUNNEN zijn voor de kinderen… Langs de andere kant is het echt een opoffering. Maar ik vind het nog goed zoals het nu is 🙂

  • Nicole Orriëns

    Ja, vergis je inderdaad niet: ook als je kinderen naar school gaan is er nog veel voor te zeggen als een van beide ouders fulltime thuis is. Al was het maar als opvang voor studiedagen, helpen op school en zieke kinderen. Het is nu eenmaal niet zo dat het schoolsysteem goed aansluit op de gemiddelde werktijden.

    Bovendien is het mijn ervaring dat kinderen je nog steeds thuis nodig hebben. Ook nog, of zelfs juist, in de puberteit.

    • Stephanie

      Wel, dat doet me goed om te lezen, echt waar. Mijn vroegere leerkracht van muziek heeft me dit ook nog gezegd: ‘Je kinderen hebben je vooral nodig als ze ouder zijn’ Leuk om eens iets anders te horen dan: ‘Wat doe je dan een hele dag?’ alsof je gewoon lui bent…

  • Janneke

    Heel herkenbaar Stephanie, ik kan het ook niet; mijn aandacht verdelen over thuis en werk buitenshuis. Ik word er ook niet gelukkig van.
    Daarbij heb ik ook ervaren hoe kostbaar het is dat ik thuis kon zijn toen één van onze kinderen het moeilijk had en niet naar school/opleiding ging. Het heeft onze relatie ook versterkt dat ik er steeds was om te praten.
    Ik kies ook liever voor meer rust in huis dan meer geld te besteden te hebben. Meer geld kan ook juist meer stress geven doordat er meer mogelijk is dan dat je tijd hebt om eraan te besteden.
    Tof dat je gaat minimaliseren!

    • Stephanie

      Dag Janneke! Je denkt er precies hetzelfde over als ik. Er zijn belangrijkere dingen in het leven dan geld. Al hebben we geld natuurlijk wel nodig, maar we hebben vaak minder nodig dan we denken. Ik ben trouwens al enkele jaren bezig met minimalisme. Het valt alleen nu en dan eens stil, tot ik plots weer de drang krijg om te ontspullen 🙂 Bedankt voor je reactie! Ik ben wat later met reageren omdat het een druk weekend is geweest al sinds vrijdagavond 😉 Groetjes

  • Janneke

    Dank je wel Stephanie. Ja, bij mij sluimert het minimaliseren ook. Hoe krijg je je tieners en je man mee? Maar ze doen hun best hoor 🙂
    Over de drang om meer geld en spullen te hebben is het interessant om te zien hoe we veelal als mensheid eigenlijk zijn doorgeslagen(!) in onze oude overlevingsdrang om te verzamelen. Het is allang (wetenschappelijk) vastgesteld dat zoveel mogelijk geld genereren helemaal niet goed is voor ons. Jammer dat de overheden daar maar niet aan willen. En dat ze stimuleren dat beide ouders blijven/gaan werken.
    Ik ben echt blij om te merken dat het best gaat om te leven van één salaris.

    • Stephanie

      Hier gaan ze er goed mee om hoor. Alleen mag ik (nog) niet aan mijn man zijn spullen zitten. Het minimaliseren van kledij lukt hier goed met de tieners ook. Maar veel spullen hebben ze zowiezo niet. Ik neem ook niets weg wat ze niet weg willen. Als hun kamer wat voller ligt kan ik daar mee leven, die moeten ze ook maar zelf schoonmaken. Hier in België hebben we financieel wel meer voordelen dan in Nederland als de moeder thuis blijft. Ik weet dat het in Nederland nog moeilijker is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *